Puglia

Italië blijft een heerlijk land om te ontdekken en Puglia stond al een tijdje op ons ‘reislijstje’. De kuststreek onder de stad Bari wordt gekenmerkt door veel zonuren, witte dorpjes en de ‘cucina poverta’. In april trekken we naar de hak van de laars en huren we een autootje om de streek te ontdekken tijdens een 7daagse roadtrip!

Italië

Dag 1:

We vertrekken vanuit Eindhoven en na ruim 2u staan we al op Italiaanse bodem. We halen onze auto op in de luchthaven van Brindisi en rijden meteen door naar Polignano a Mare, een stadje dat boven de zee verheven is. We wilden dolgraag een Fiat 500 maar helaas waren er geen beschikbaar…het is een Toyota Aygo geworden 😉 met maar 7km op de teller.

Het is al donker wanneer we aankomen in B&B ‘Echi di Puglia’ aan de rand van de stad. We maken kennis met de Italiaanse familie die de B&B uitbaten. Gelukkig spreekt de dochter Engels en fungeert zij dus hoofdzakelijk als tolk ;)! Ze vragen of we dorst/honger hebben en maken graag nog iets klaar voor ons. We laten ons verrassen en dineren aan de grote gezamenlijke familietafel buiten met de zalige warmte van een gasbrandertje in onze nek. We genieten van wat er op tafel wordt geplaatst. Strikjes mozarella met tomaatjes en basilicum, een grote schotel kip omwikkeld in ham/kaas met een deegkorstje, een bordje broccoli, enz. We drinken er een glas van hun zelfgemaakte rode wijn van 15% (forte!) maar lekker zoet. Als dolci krijgen we een schotel met aardbeien en chinese minimandarijntjes, vers geplukt van de boom uit de tuin. Er komt ook nog een schoteltje met kleine zoete gebakjes bij. Jummie!

IMG_0080IMG_0078

Dag 2:

We worden wakker en checken meteen de lucht 😉 die gelukkig blauw gekleurd is. In het daglicht is de B&B een pareltje en héél mooi gedecoreerd! We slapen in de suite ‘Melograno’ en hebben een leuk terrasje voor de kamer. We zitten in het laagseizoen en konden voor 1 euro per nacht ‘upgraden’ naar een suite :)!

Het ontbijt wordt geserveerd aan de grote familietafel buiten. Dik in orde! De verschillende kleurrijke keramieken kommetjes en bordjes wil je meteen meenemen naar huis en geven een instant zuiders gevoel!

De lentezon voelt zalig aan en we stappen in T-shirt naar het centrum van Polignano a Mare, zo’n 800m verder.

Het oude centrum binnen de stadspoorten is heel gezellig. Het is er rustig en je kan je laten verdwalen in de fotogenieke steegjes. We kuieren een tijdje rond en nestelen ons dan op een terrasje met een prosecco.

Erna wandelen we het kiezelstrand op en genieten we even van de mooie baai met het azuurblauwe water omringd door bebouwde kliffen.

’s Middags lunchen we in Mint, een héél leuk klein restaurantje dat ongelofelijk mooi is gedecoreerd. Je kan echt snuisteren in het interieur. We eten ‘tortei di patate’ en ‘triscolorato’. We namen erbij de non-alcoholische cocktail met soda, munt en gember (een tripje naar Azië in ons mond!). De chef is van opleiding patissier dus we delen nog een cheesecake gemaakt van ricotta en bosvruchten, met uiteraard een blaadje munt!

’t Is siestatijd en rond 15u vertrekken we terug richting de B&B om even wat te rusten met een boekje op ons terras. Ik vraag de eigenaar waar ik die mooie keramische bordjes kan kopen, maar hij begrijpt niet goed wat ik bedoel en zegt wijselijk dat hij er ’s avonds op terugkomt als zijn dochter (de tolk ;)) er ook is want zij zit nu op school.

Rond 16u30 vertrekken we terug richting het centrum en we lopen er nog een hele poos rond in de steegjes en we gaan ook nog even naar het kiezelstrandje om wat foto’s te nemen tijdens zonsondergang.

We hebben geen grote honger dus we passeren nog even langs een salumeria en kopen er een stukje frans brood, een bolletje burrata (gelijkaardig met mozarella, maar iets romiger), wat schelletjes parmaham en een bol gorgonzola. De gorgonzola ligt in een grote ronde schaal en wordt genomen met een ijsschep :)!

Wanneer we rond 20u terug in de B&B aankomen, komt de eigenaar ons toegesneld samen met zijn dochter om mijn vraag ivm de keramiek te vertalen :)! We vragen of we aan de grote tafel onze ‘coldcuts’ mogen opeten met een glaasje van hun eigen geproduceerde rode wijn en ’t is in orde. Ze willen echt dat we alles naar wens hebben, hij vraagt wel 10x of alles ‘tutto bene’ is :)! En dat is het zeker!

IMG_0237IMG_0113IMG_0600IMG_0591IMG_0605IMG_0579IMG_0627IMG_0124IMG_0199IMG_0632IMG_0651IMG_0179IMG_0639IMG_0216IMG_0654IMG_0687IMG_0613IMG_0208IMG_0705IMG_0226

Dag 3:

Na het ontbijt vertrekken we met de auto richting Matera in de provincie Basilicata. We nemen de binnenbaan die er op sommige plaatsen écht slecht bijligt waardoor we af en toe eens goed door elkaar worden geschud! We passeren vooral fruitgaarden en olijfbomen en na een uur en half komen we aan in Matera, Unesco werelderfgoed.

In Matera verblijven we in ‘Corte San Pietro’, een héle mooi B&B waar we terug een upgrade krijgen naar een suite! Onze ‘temporary home’ is groot en is eigenlijk in een soort van grot ondergebracht. Een beetje klooster/kerk stijl, heel stijlvol en bijna een beetje té chique.

’t Is ondertussen al na de middag en we wandelen dieper het historisch centrum in. In het nieuwe deel van de stad is het opvallend drukker, maar eens we binnen in de sasso komen, is het heel rustig. Dit deel van Matera is sinds begin de jaren ‘90’ UNESCO werelderfgoed. In 2019 is deze stad ook de Europese hoofdstad van Cultuur. Ook zijn er de voorbije jaren heel was films gedraaid die zich voor een groot deel in de Oudheid afspeelden (denk maar aan de ‘Passion for the Christ’). We zien een plekje in de zon en bestellen er een klein bordje kaas/charcuterie om te delen. Het smaakt alweer! Erna laten we ons terug verdwalen in de stad en halen we nog een klein ijsje als zoete afsluiter.

We wandelen heuveltje op en heuveltje af. Matera is een hele mooie oude stad!

’s Avonds geven ze onweer en wanneer we om half 8 uit onze B&B te voet richting de osteria wandelen, valt het water met bakken uit de lucht. De straat staat in een mum van tijd blank en het water gutst via trapjes en steegjes naar beneden. Al de grote kasseien zijn superglad geworden en ’t is uitkijken waar je je voeten plaatst! Kletsnat komen we dus aan in Osteria Al Casale. Waar Tim alles van de kaart wil proberen ;)! ’t Is ook helemaal niet duur, dus we bestellen iets te veel ;)! Maar het smaakte heerlijk (en was op het einde toch allemaal op)! We namen 3 soorten bruschetta om te starten, vervolgens nam Tim de ravioli met zwarte truffel en nam ik de ferricelli. En als hoofdgerecht nam Tim het gegrilde lamsvlees met rozemarijn aardappeltjes en nam ik de Tagliata.

De regen is wat afgezwakt, dus we wandelen nog een tijdje in het centrum rond en komen bijna niemand tegen, het geeft een heel rustgevend gevoel en tegelijkertijd heeft het iets ‘spookachtig’! Eigenlijk vrij surreëel dat er hier vandaag de dag nog mensen wonen… je waant je precies 2000 jaar terug in de tijd…

IMG_0257IMG_0733IMG_0780IMG_0261IMG_0807IMG_0757IMG_0296IMG_0270IMG_0302IMG_0311IMG_0317IMG_0287IMG_0329

Dag 4:

Het ontbijt is terug prima in orde! We krijgen aan tafel een bordje vers fruit, 4 mini croissantjes, een bordje bruscetta met tomaatjes en met appelsientjes en een bordje kaas met honing. Mocht dit nog niet genoeg zijn, kan je nog andere dingen halen aan het buffet!

Na het ontbijt gaat Tim de auto halen net buiten het oude centrum. We geven de nummerplaat op en die wordt dan doorgegeven zodat we zeker geen boete krijgen!

We rijden eerst naar een vallei in de buurt en rijden er wat rond tussen de mooie groene heuvels en masseria’s! Het deed ons wat denken aan een miniversie van de Val d’Orcia in Toscane. Erna passeren we nog even langs een mooi uitzichtpunt over de stad Matera. De zon heeft moeite om er vandaag goed door te komen…de zonnebril is nodig, maar toch schijnt ze niet volop. Er staat bovendien een serieus windje waardoor het véél frisser aanvoelt dan de voorbije dagen. De dagelijkse frisse prosecco ruilen we dus wijselijk in voor een warme cappucino ;)!

Het volgende dorp op het lijstje is Alberobello, bekend om de trulliwoningen. Het is na de middag, dus we halen er eerst een broodje ‘puccia’ in ‘La Lira Foccaceria’ om te delen. Daarna verkennen we de trulliwijken. Het is leuk om eens gezien te hebben en als je in de buurt bent, kan je zeker eens passeren. Maar een ‘must’ vinden we het niet. Het is iets te toeristisch voor ons goesting! Al was het er nu héél rustig en waren er met moeite toeristen, maar de vele souvenirwinkeltjes verklappen dat het hier ’s zomers over de koppen lopen is.

Next stop: Locorotondo. Véél mooier en vooral authentieker! Het dorpje staat op de lijst van de ‘Borgo Piu bella d’ Italia’, één van de mooiste dorpjes van Italië. Het volledige historische centrum oogt ivoorkleurig. Enkel de vele bloemen geven het wat kleur. Een pareltje!

Rond 15u30 rijden we door naar Ostuni waar we onze B&B moeilijk vinden…geen énkele aanduiding te vinden. We belden dan maar aan waar we dachten dat het ging zijn en blijkbaar zaten we juist. Nog maar net nieuw en de naambordjes waren besteld maar nog niet toegekomen ;)!

Het uitzicht op Ostuni, ‘La citta bianca’ is wauw, zeker met de ondergaande zon vanop het dakterras. Spijtig dat de mistral sterk van over zee waait, anders was het er zalig vertoeven!

’s Avonds halen we 2 lekkere pizza’s om de hoek voor 9 euro!

IMG_0331IMG_0345IMG_0350IMG_0364IMG_0825_bIMG_0366IMG_0394IMG_0387IMG_0416IMG_0418IMG_0429

Dag 5:

Na het ontbijt wandelen we een kwartiertje naar de zaterdagmarkt van Ostuni. We voelen meteen dat de schrale noorderwind van gisteren al deels is gaan liggen en dat ook de zon er vandaag goesting in had!

De markt is opgesplitst in 2 delen: boven allemaal etenswaren en beneden de kledij met gigantisch veel schoenen! We maken een toertje en kopen een bakje aardbeien voor 1 euro.

Je ziet hier superveel fiats rondrijden, maar wat opvalt is dat er heel veel ‘oude’ Fiats rondrijden, van die echte mini-autootjes :)! Zo’n oude Fiat 500 of Fiat Panda maakt het straatbeeld volledig af!

We maken een omweggetje naar de B&B want het is zalig in de zon uit de wind.

We spoelen onze aardbeitjes en rijden dan met de auto naar Cisternino. De weg van Ostuni naar Cisternino is een leuk baantje tussen de wijngaarden. We zitten hier in het hart van de wijnstreek van Puglia.

In Cisternino vinden we snel een parkeerplekje en wandelen we het oude centrum in. Het is er héél rustig! Cisternino staat blijkbaar ook op de lijst van de mooiste Italiaanse dorpjes en ’t mag er ook zeker wezen! Dit is het dorpje waar de kleurrijke keramiek vandaan komt en we zien in een winkeltje mooie kommetjes/bordjes die we niet kunnen laten liggen :)! Juist op tijd want het winkeltje sloot om 13u.

Na de puccia en pizza van gisteren gaan we vandaag de gezonde toer op en we lunchen in ‘Micro’, een veganistisch klein restaurantje met alleen enkele tafeltjes buiten. Dit tentje zou perfect in Ubud (Bali) passen en is eigenlijk atypisch Italiaans, maar heel lekker! We bestellen 2 smoothies, ééntje met gember/munt/citroen en de andere met rode biet/gember en allicht nog andere dingen ;)! En erna bestellen we de burger met falafel en couscous en de ‘vegan sushi’, jummie én gezond. We moeten er een tijdje op wachten, maar we zijn niet gehaast! De oudere duitse vrouw die een koffie kwam bestellen had precies wel een druk programma want het duurde haar te lang en ze is gewoon vertrokken zonder gène…wij zouden dan maken dat we snel weg zijn, maar ze was zo slecht te been dat ze er zeker een minuut over deed om de trapjes af te gaan ;)!

’t Leven valt stil terwijl we nog wat kuieren in de steegjes. We zien een klein parkje vlak naast een cafeetje. We vragen of we 2 prosecco’s mogen meenemen naar ons bankje en smullen er als dessertje ons bakje aardbeien op…vakantie!

Het is ongelofelijk rustig en er is haast niemand op de baan of op straat. Enkel de bankjes in de zon zijn gevuld met bejaarde mannen. We zetten ons ertussen en genieten van de stilte en de lentezon op de snoet tot er ineens een zwarte dunne slang passeert ;)!

Rond half 5 vertrekken we terug naar Otuni om daar nog even rond te lopen in de stad. In één van de steegjes horen we geklop en we zien een man houten lepels maken uit hout van olijfbomen. Hij doet dat al 40 jaar en is er echt wel fier op. Hij haalt al zijn verschillende soorten lepels uit en begint enthousiast te vertellen voor wat elke lepel dient. We verstaan er niet zo veel van, maar ’t zijn alleszins lepels voor spaghetti, lasagna, voor links- of rechtshandigen, enz. haha!

We drinken nog een cappucino in de laatste zonnestralen en gaan dan terug naar de B&B.

’s Avonds eten we in Viccolo 43, een héél mooi restaurant in een grot. Terug heel stijlvol en sober gedecoreerd met ivoorkleurige tinten en zwart. ’t Is een beetje een privédineetje want er zijn maar 3 tafeltjes van 2 personen bezet! We bestellen een locale roséwijn en nemen de ‘antipasta di terra’ om te delen en erna elk een pastagerechtje.

IMG_0883IMG_0888IMG_0890IMG_0899IMG_0919IMG_0538IMG_0517IMG_0492IMG_0473IMG_0487IMG_0477IMG_0467IMG_0519IMG_0521IMG_0530IMG_0533IMG_0934IMG_0938IMG_0464IMG_0556

Dag 6:

Vandaag rijden we richting de ‘Salento’ en gaan we het uiterste zuiden van de hak verkennen. We rijden eerst richting Lecce om een tussenstop te maken.

Het belooft 3 dagen een stralend weertje te worden, rond de 20gr en geen wind. Je voelt meteen dat het een pak warmer is dan de voorbije dagen, joepie!

We rijden een uurtje naar Lecce, parkeren gratis aan de stadsrand en blijven er een 3-tal uurtjes hangen. Het is Palmzondag en er heerst overal een hele gezellige drukte met veel Italianen die op straat flaneren met palmtakken in de hand. We passeren een mooie pasticceria die wordt aangeraden en we kopen er 2 pasticciotti (gevuld taartje), dat zou de specialiteit van hier moeten zijn. ’t Is een krokant koekje met gele crème in. Smaakt altijd natuurlijk ;)!

We hebben even genoeg ‘stad’ gezien en hebben het gevoel dat we zo snel mogelijk naar Otranto willen, dus we rijden een halfuurtje tot we aankomen in Palascia wellness retreat, ons plekje voor de komende 2 dagen.

De omgeving van de B&B is prachtig! Het ligt een beetje op een uitloper waardoor je langs 3 zijden zicht hebt op ‘Il Mare’! Onze kamer is super…je komt binnen in een leefruimte en als je de rozenblaadjes op de trap volgt, kom je terecht in de slaapkamer ;)! Valse blaadjes deze keer, dus geen zorgen voor bijhorende kriebelbeestjes ;)! We worden terug als koning te rijk ontvangen, zonder dat het decadent overkomt… we nemen plaats op de poefs onder een overdekt terrasje en ze brengen ons 3 potjes vers fruit, wat zoete koekjes en 2 flesjes Pommery champagne ;)! Amai seg, zalig! De gastvrijheid, vriendelijkheid en behulpzaamheid zijn we niet gewoon…’t is hier terug zo goed in orde dat de B&B van in Ostuni (die ook heel goed was) in het niets vervalt.

We nemen 2 gratis fietsen van het domein en maken een toertje van een kleine 2 uur langsheen de zee op de onverharde paden. ’t Geeft meteen een zomergevoel wanneer je de zee hoort! We zitten heel dicht bij Corfu, onze gsm dacht zelfs even dat we in Griekenland waren (nochtans is het toch nog een 50-tal km in vogelvlucht).

In de vooravond nemen we de auto en gaan we nog even richting Torre dell’Orso, een mooi uitzichtpunt over zee met rotsen in het water. ’t Is zondag en er was daar overdreven veel volk op de baan, niet te doen! We vonden nog nipt een parkeerplekje. Al die drukte was natuurlijk niet voor het plekje waar wij naartoe gingen, dus wij namen ons dekentje uit de rugzak en wachtten tot de zon de lucht roze deed kleuren… Mooi plekje!

We hadden een goed restaurantje gevonden in de buurt van Torre dell’Orso, in Melendugno. Reserveren was terug helemaal niet nodig, want we waren de enige gasten van vandaag…;) maar we hebben superlekker en goedkoop gegeten. Een mooi bord tagliata en gesneden tonijn voor slechts 13 euro. 

Erna rijden we nog 35 minuutjes op een kaarsrechte baan in het pikkedonker, heuveltje op en af tot in Otranto.

IMG_0954IMG_0568IMG_0961IMG_0577IMG_0571IMG_0970IMG_0581IMG_0596IMG_0978IMG_0973IMG_0996IMG_0639_2WP_20170409_19_16_34_Raw__highresIMG_0630

Dag 7:

De wekker wekt ons om 5u45. We staan vroeg op want we willen de zonsopgang meepikken aan Laghetto della Cava di Bauxite, een verlaten groeve waar tot 1976 Bauxiet werd ontgonnen, en waarin zich nu een meertje heeft gevormd.

We nemen de auto en rijden er in zo’n 5 minuutjes naartoe. De zon komt stilletjes op en we genieten van de rust en de reflectie in het water terwijl we het meer rondwandelen. Beetje ‘red rock-gevoel’ van in het westen van de VS, maar het ‘rood’ is kleigrond waardoor onze schoenen volledig vol hangen met plakkende bruinrode klodders klei!

Vanaf half 9 kan je ontbijten. De man die ons heeft ingecheckt, is nog volop bezig met van alles klaar te zetten. Hij excuseert zich ook omdat de verse koffiekoeken en andere zoetigheden nog onderweg zijn :). Allemaal geen probleem voor ons, we hebben tijd en genieten enorm van de rust. Er zijn slechts 2 van de 6 kamers bezet waardoor we maar met 4 gasten zijn. De andere 2 personen hebben we zelfs gedurende de 2 dagen niet gezien… Het is voor 2 dagen ons ‘huis’ zoals hij het bij het inchecken zei, en zo voelt het wel :)!

We krijgen al een cappuccino en nemen een kommetje aardbeien om te beginnen. De koffiekoeken komen iets later aan en die doos is gigantisch 😉 croissants met nutella, met custard, enz. Ook pasticciotti is erbij. En dan nog verschillende taarten en koekjes… aan dolci geen gebrek! ’t Smaakt heerlijk en je zou van alles willen proeven…maar we zijn hier morgen ook nog ;)!

Het plan is om vandaag de kustroute te volgen met verschillende leuke stops onderweg. We rijden eerst door naar Galipolli, een kuststad van Griekse oorsprong. We stappen de brug over en komen in het oude gedeelte van de stad. Het is er rustig, de vissers zijn bezig met het herstellen van hun visnetten in de zon. We lopen de stad op het gemakje rond en rijden dan via de snelle baan naar Santa Maria di Leuca, waar we eventjes aan het water zitten om onze pasticciotti die er vanmorgen niet meer bij kon, op te eten. Vanaf hier nemen we terug de idyllische kustweg.

Het is ZO rustig overal in de dorpjes! Je komt haast niemand tegen en ook op de weg passeert zelden een tegenligger. Overal wordt er gewerkt om alles summerproof te maken tegen dat het hoogseizoen begint (terrassen worden bijgebouwd, geschilderd, enz.)

Onze eerste stop is ‘Fiordo del Ciolo’ nabij het dorp Gagliano del Capo, een grote inham met helblauw water. Er zijn trapjes gemaakt langs de zijkant die leiden naar het keistrandje. Een handjevol toeristen ligt te zonnen op het strand en een Italiaanse oude man slaat zijn hengel uit vanop de brug over het fjord. We genieten van het uitzicht en wederom, van de stilte!

We rijden verder naar het volgende plekje: ‘Piscina Naturale di Marina Serra’ in Marina Serra. Dit is een natuurlijk zwembadje in zee omgeven door rotsen. Terug een pareltje! Hier is het wellicht in de zomer over de koppen lopen en nu zijn we er helemaal alleen. We halen ons denkentje en gaan pootje baden!

Het is al later in de namiddag en we nemen de kustweg verder naar Porto Miggiano. We slaan er een wegje in dat leidt naar een resort (maar dat er nu héél verlaten bijligt) en we parkeren op de grindparking. Het pad lijkt afgesloten met hekkens/draad, maar we nemen een kijkje en ontdekken een prachtig verlaten baaitje! We klauteren naar beneden en komen slechts 1 man tegen die aan het water wat zit te zonnen. We ‘scouten’ de locatie 😉 en beslissen om morgen rond de middag terug te komen naar hier!

Er ligt een stuk kustweg onderbroken, dus we zijn genoodzaakt een ommetje te nemen richting de B&B. We rusten een beetje uit en gaan ’s avonds eten in Masseria Bandolino in Otranto.

Het was een zalige zomerdag en het ‘roadtrip’-gevoel kwam helemaal boven! Normaal gezien hadden we 2 nachten in Lecce geboekt als basis. Maar we dachten dat het wel leuk ging zijn om aan zee te verblijven als het mooi weer ging zijn. En we zijn heel blij dat we het oorspronkelijk plan hebben gewijzigd en 2 nachtjes in Otranto hebben geboekt!

IMG_0649IMG_0669IMG_1031IMG_0711IMG_1041IMG_0729IMG_0733_2IMG_0742IMG_0750IMG_0752IMG_1068IMG_1070

Dag 8:

Om half 9 ontbijten we. We vertrekken pas ’s avonds om 20u in Brindisi en willen het maximale uit de dag halen :)!

We vullen de buikjes tot ze rond zijn en fietsen dan richting het centrum van Otranto. Dit stadje aan zee hadden we nog niet bezocht. Je hebt er een haven en een omwalde verhoogde oude stad. Het leven komt op gang en ook hier zien we dat alles in orde wordt gebracht voor het hoogseizoen dat start vanaf Pasen.

Tegen de middag fietsen we terug naar de B&B, checken we uit en nemen we de auto richting Porto Miggiano, naar de baai van gisteren. De zon zit perfect en verlicht de volledige baai. Ze voelt ook goed aan, de zon. Ze begint te branden, maar het voelt comfortabel! We blijven er een hele poos en genieten van het nemen van véél fotootjes en ons bakje aardbeien.

Er is nog net tijd genoeg om nog even langs Baia dei Turchia te gaan, een lange baai met rotsen en strandjes hier en daar. We parkeren de auto en stappen nog een heel eindje. We wandelen niet naar het strandje, maar houden halt bij een leuk plekje op de rotsen om nog even van de zon te genieten vooraleer we richting luchthaven vertrekken.

Het is er heel rustig, op 2 vissers, een zonnende madam in haar ligstoel en 2 wandelaars met hond na, komen we niemand tegen. Het moet zalig zijn om hier elke dag een lange wandeling te kunnen maken in het laagseizoen!

Het is nog een uur en half rijden naar de luchthaven van Brindisi. Onderweg stoppen we nog even in de supermarkt om wat eten te halen. We zien er een sushistand waar ze verse sushi maken en nemen 2 bakjes mee! De vegetarische sushirol met bicky-uitjes was super lekker…

De auto inleveren gaat vlot en we zijn mooi op tijd aan de gate. Bij het toiletbezoekje kijken we in de spiegel en zien we dat de zon goed heeft toegeslagen vandaag ;)!

We hadden gerust nog langer kunnen blijven. Het weer was perfect, zeker de laatste dagen. De Italiaanse keuken verveelt nooit en vooral de rust en gastvrijheid van de voorbije week zouden we goed gewoon kunnen worden :).

IMG_0776IMG_1077IMG_0794IMG_1100IMG_1092IMG_1103IMG_1108IMG_0818IMG_0854

Onze b&b helemaal in de verte (het rode gebouw)IMG_1123IMG_1126IMG_1138

Advertisements